Dat zul je natuurlijk net weer zien: ga je over een paar dagen op vakantie, word je verkouden. Al vanaf vorige week voel ik me slap, heb ik een droge keel, zitten 's ochtends mijn oren dicht, en heb ik stijve spieren in de bovenrug. Kortom, de lappenmand. Daar zit je net op te wachten als je een flinke reis moet gaan ondernemen.
Het doet me sterk denken aan een situatie van, om precies te zijn, achtentwintig (28!) jaar geleden. Ik zou toen met een vriend van Nederland naar Zwiterland gaan fietsen. Een onderneming waar je toch als het even kan in blakende gezondheid aan begint. Maar de week voor vertrek voelde ik me zo slap al een vaatdoek; geen greintje pit zat erin. Ik ben toen zelfs nog in de weer geweest met vage homeopatische medicijnen, maar dat had (zoals ook eigenlijk wel te verwachten viel) niet het gehoopte resultaat. Ik weet nog goed dat ik me er behoorlijk druk over maakte, maar hoe het verder is gegaan nadat we eenmaal vertrokken waren, dat weet ik dan weer níet. Waarschijnlijk raakte het hele probleem snel op de achtergrond, omdat ik aan het eind van een dag fietsen ook een reden had om moe te zijn.
Grote kans dat het allemaal psychosomatisch is, dat weet ik ook wel. Maar intussen zit ik er maar mooi mee. Nou ja, vanavond dan maar weer vroeg naar bed, in de hoop dat goed slapen wat zal helpen. (Vorige week ben ik al een keer om tien uur naar bed gegaan, nog
vóórdat de jongens naar bed gingen. Voor het eerst van mijn leven kwamen
de jongens mij nog even een zoentje geven, in plaats van andersom. Goed en lang geslapen, maar geholpen heeft het niet.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten